Week 2 t/m 8

De verloskundige kwam begin week 2 langs voor de laatste controle van moeder en kind. Falco zag er dankzij de overstap op flessen zoveel beter uit dat we hem gelijk naar buiten mee mochten nemen om nog even te profiteren van het mooie nazomerweer. De frisse lucht deed mij ook goed trouwens, na ruim een week binnenblijven.

Falco heeft al een paar keer zes uur achter elkaar geslapen 's nachts, dus daar boffen we al erg mee. Al maken we er niet altijd goed gebruik van omdat je dan ook gelijk moet gaan slapen als de oogjes van de uk dicht gaan terwijl dat niet altijd de tijd is dat wij al naar bed willen gaan. En moe zijn we toch wel; we zijn op Falco na allemaal verkouden dus dat helpt niet. Verder zijn Daniël en Matthijs nog steeds baldadig en onrustig omdat ze nog aan de nieuwe situatie moeten wennen. Ze zijn echter ook nog steeds alletwee heel lief naar Falco toe (Matthijs is apetrots en vertelt iedereen dat hij een nieuw babybroertje heeft) dus we kunnen ze een hoop vergeven.

Week 3

Falco begint warempel al te lachen als hij zich erg lekker voelt. Hij focust zijn ogen al prima en begint te zoeken en te volgen, al houdt hij dat laatste maar heel eventjes vol.

Wij waren dan ook vol vertrouwen dat de kinderarts hem bij de controle op 6 september geheel gezond zou verklaren. Na uitgebreid luisteren naar zijn longetjes en kijken naar zijn reflexen gebeurde dat gelukkig ook. Falco bleek 4997 gram te wegen, dus hij is weer bijna op zijn geboortegewicht en bijna 300 gram zwaarder dan acht dagen geleden. We hebben hem ook nog even langs de meetlat gelegd en hij is ongeveer 57 cm lang.

Hij drinkt nog wat onregelmatig, zowel qua tijden als qua hoeveelheden. De ene keer 60 cc, de volgende keer 110, de derde keer 40 cc en een kwartier later nog 60cc. We houden voorlopig zíjn ritme maar aan, als hij een beetje op zijn broertjes lijkt verandert dat snel genoeg in een paar grote voedingen per dag.

Verder houdt hij een ongelovelijke hoeveelheid lucht vast. Hij drinkt de fles ook nog met een beetje een slap mondje, waardoor hij veel lucht mee naar binnen krijgt, die hij vervolgens pas na een minuut of 10, 15 op de schouder in een paar flinke boertjes laat ontsnappen. Ik boek op het moment het beste resultaat met laten liggen/ laten zitten; dan pomp je de lucht er als het ware uit.

Week 4

Deze week zijn we erg geschrokken. Bij het afdrogen voelde ik onverwachts een bult in Falco's nek, aan de rechterkant. Hoewel niet echt zichtbaar aan de buitenkant was het een behoorlijke grote en langgerekte bobbel die vreemd en een beetje hard aanvoelde. Aangezien Tims vader aan een tumor in zijn nek is overleden roept een dergelijke vondst erg nare associaties op die je wel weg probeert te redeneren maar die toch in je achterhoofd blijven zweven. En natuurlijk ontdek je dit soort dingen ook altijd op een vrijdagmiddag zodat je niet eens gelijk naar de huisarts kan gaan.

Gelukkig konden we maandagochtend gelijk bij de huisarts terecht, die zei dat we niet bang hoefden te zijn dat het kwaadaardig was maar die ons voor de definitieve diagnose doorstuurde naar de kinderarts omdat ze zelf weinig ervaring had met cystes bij babies. Bij de specialist konden we de volgende dag terecht en die kon ons eindelijk helemaal gerust stellen.

Hij had Falco natuurlijk een week eerder al onderzocht en vertelde dat het er toen nog niet had gezeten want hij controleerde juist altijd in de nek op dit soort verdikkingen. Bij moeilijke geboorte's (met pomp of tang) en bij hele grote kinderen moet er namelijk wel eens flink aan dat koppie worden getrokken bij de geboorte. Daardoor kunnen er wel eens breukjes of scheurtjes ontstaan bij de baby. In dit geval was er een scheurtje ontstaan in een nekspiertje.

Na een paar weken begint dat scheurtje goed te genezen en komen er dus allerlei bindweefselcellen en dergelijke om de boel te repareren. Daardoor ontstaat die bult, die ook nog eens heel hard aan kan voelen. Maar na een paar maanden trekt dat vanzelf langzaam weg en als het goed is houdt het kind er niets aan over. We moeten alleen een beetje opletten dat Falco geen voorkeursligging gaat ontwikkelen; die kans is nu iets groter, en dan zou hij eventueel fysiotherapie moeten krijgen.

Ik denk dat ik dat proces maar moet vergelijken met wat er met mijn keizersnee litteken gebeurde; na een tijdje voelde ik een rare harde rand waardoor ik al bang was dat ik een heel lelijk litteken over zou houden. Maar dat trok heel langzaam weg en nu voel ik helemaal niets meer, ik moet mijn best doen om op de tast te ontdekken waar het litteken precies zit.

Wij zijn in ieder geval dolblij dat er niets ernstigs met het mannetje aan de hand is en dat er ook niet in hem hoeft te worden gesneden of geprikt.

Week 5

Het arme mannetje is vreselijk verkouden. Ook zonder aangestoken te zijn lijden wij daaronder, want omdat zijn neusje wat verstopt is kan hij moeilijker drinken. Hij drinkt dus vaker kleinere porties; ook 's nachts.

Gelukkig waren zijn longetjes snel weer in orde; met al dat slijm dat ze nog niet weg kunnen hoesten gaat zo'n baby enorm reutelen. Het leek soms wel alsof hij ging verdrinken in zijn eigen slijm en hoewel je rationeel weet dat dat niet zo is word ik er wel behoorlijk zenuwachtig door. We hebben de neusspray en de inhalatiezalf dus maar weer tevoorschijn gehaald en zetten zijn hoofdeinde iets hoger zodat hij wat meer lucht krijgt.

Hij heeft twee dagen gehad waarin hij zelfs niet meer op zijn buik op je borst wilde liggen, wat normaal zijn meest favoriete houding is. Toen hij eindelijk weer zo wilde liggen zonder meteen te gaan huilen wisten we wel gelijk dat er verbetering aan zat te komen.

Verder zijn we deze week naar VenD geweest om de foto's te zien die ze in de vierde week hebben gemaakt van de kinderen. Helaas doet mijn scanner het niet geweldig, maar de foto van Falco vind ik zo lief dat ik hem er toch maar bijzet:

Week 6

Het eerste bezoek aan het consultatiebureau! Falco was nu 5920 gram, dus hij was flink aangekomen. Verder was zijn hoofdomtrek 40 cm en bleek hij ongeveer 57,5 cm lang te zijn (hoewel het meten van de lengte op deze leeftijd nog niet heel accuraat is omdat de babies nog niet helemaal strekken en stil liggen.

Hij neemt zijn hoofd al heel keurig mee en kan uitstekend focussen en volgen met zijn ogen. De scheur in zijn nekspier is al een stuk minder dik, maar ze vonden wel een kalkbultje op zijn sleutelbeen. Dat betekent dat bij de geboorte toch ook zijn sleutelbeentje is gebroken. Bij kinderen doen ze daar niets aan; het sleutelbeentje groeit vanzelf weer aan en ze hoeven ook niet beperkt te worden in hun bewegingen. Hij heeft er waarschijnlijk zelf niet veel last van gehad. Maar toch voel je je als je het achteraf hoort een beetje slecht, al had je als je het wist niets anders gedaan dan je nu deed...

12 November is de volgende afspraak, dan krijgt hij zijn eerste vaccinatie.

Week 7

Yes! Deze week heeft Falco twee keer doorgeslapen, van elf tot zes, dus dat is heel keurig. Verder wordt hij nu echt interactief, hij kijkt niet alleen intensief maar volgt ook goed met zijn ogen, lacht meer, en wil dat je tegen hem praat. Dus hij begint ook meer te protesteren als je hem weglegt, omdat hij bij je wil zijn. En natuurlijk heeft hij nu hij meer kijkt ook vaak die enorm verbaasde uitdrukking op zijn gezicht die kleine babietjes kunnen hebben, als ze letterlijk grote ogen opzetten naar de wereld om hen heen.

Week 8

Falco begint helaas weer erger verkouden te worden, wat zich vooral uit in erg snotterig zijn en daardoor moeilijker drinken. Hij krijgt nu ook erge last van luieruitslag (bloedende wonden de arme ziel) terwijl hij door het wat onregelmatiger drinken ook veel kleine poepluiers krijgt. Die dan meteen weer een pijnlijk effect op de uitslag hebben natuurlijk.

Verder groeit en bloeit hij goed gelukkig. Hij kan je zo aandachtig aankijken, en als hij met zijn hoofd tegen je schouder aanligt gaat hij zijn koppie helemaal naar opzij schuiven om schuin omhoog te kunnen kijken en zo naar je gezicht te kunnen kijken.

En deze week heeft hij wederom drie keer doorgeslapen!!