Maand 3 tot 710 juli
Daniël is morgen 10 weken oud, en heeft vandaag zijn eerste serie vaccinaties gekregen. Hij was er wonderbaarlijk lief onder. Een minisnikje bij de eerste prik en een paar huiltjes bij de tweede prik. Maar na een dikke knuffel was hij weer stil en braaf en begon zelfs te lachen naar me. Verder is hij weer gewogen en gemeten. Met 60,5 cm zit hij aan de bovenkant van de groeicurve en met 6935 kilo valt hij er zelfs ruim boven. Het is echt Hollands welvaren dus.
We moeten iets opletten dat hij ook regelmatig naar rechts gaat liggen kijken, als hij slaapt ook zijn koppie even naar die kant draaien, omdat hij een beetje afgeplat begint te raken aan zijn linkerkant.
Ik was er op voorbereid dat hij een uur of vier na de vaccinatie zou gaan huilen omdat zijn beentje stijf en pijnlijk zou worden. Maar na een paar zielige huiltjes viel hij in mijn armen in slaap en is tot hij na zijn laatste fles in bed werd gelegd lief door blijven soezen. Zijn temperatuur is ook nog normaal, dus hij lijkt er gewoon erg goed op te reageren!
22 juli 2000
Ik ben braaf op de zwangerschapsnagym gegaan, en vandaag hadden we als onderdeel daarvan een kennismaking met babymassage. Niet iedere baby reageert daar hetzelfde op, maar Daniël vindt het heerlijk, dat geaai over zijn lijf.
8 augustus 2000
Daniël is nu precies 14 weken oud en gisteren is hij weer naar het consultatiebureau geweest voor de tweede serie prikken. Hij is nu 7440 gram, dus nog steeds net boven de officiële bovenlijn, terwijl zijn lengte met 64 centimeter nu ook richting bovenlijn gaat (maar er nog iets onder blijft).
Alles was verder goed met hem, hij bewoog alles soepel en zoals het hoorde. Hij moest huilen toen de naalden van de prikken erin werden gestoken, maar verder heeft hij er dus ook wonderbaarlijk weinig last van gehad. Iets rustiger dan normaal, maar wel alert en goed focussend, en ook nog gewoon zijn fles leegdrinkend. Dit keer had hij wel wat koorts, maar hoger dan 38,5 is het voor zover ik weet niet gekomen.
Daniël is ook weer een makkelijke baby. Hij kan al een paar weken enorm goed focussen, echt op een paar meter afstand, en begint nu echt contact te willen maken. Dan richt hij zijn blik op je, en als je niet naar hem kijkt gaat hij kraaigeluidjes maken. Als hij je blik dan vangt geeft hij een hartveroverende glimlach weg, zodat je je wel met hem MOET bemoeien. Dat zal dus ook wel een extrovert mensenmannetje worden.
Hij wil overal bij zijn, huilt als hij apart ligt maar zodra hij opgenomen wordt of erbij komt liggen is het weer goed. Verder is hij sinds een week of twee echt met zijn handen bezig. Hij grijpt de daarvoor bestemde speeltjes in zijn box.... maar als je je over hem heen buigt heb je ook kans dat je blouse in zijn sterke grijpgrage knuistjes terecht komt en dan is het nog best een toer om je weer los te maken van hem.
Als hij in slaap valt moet hij dat allemaal missen en dat vind hij dan ook duidelijk niet leuk. Voordat hij wegdommelt heeft hij dan ook vaak een liggen te jengelen en huilen, meer dan we bij Matthijs gewend waren. Maar hij laat zich 's-avonds na zijn laatste fles tussen 8 en 9 wel heel makkelijk in bed leggen en valt dan zonder veel gehuil in slaap...... tot ergens tussen zes en acht in de ochtend. We zouden dus een hele goede nachtrust kunnen hebben; als we zelf niet nog steeds veel moeite zouden hebben met op tijd in ons nest te vallen. Aan hem ligt het in ieder geval niet.
19 september
Gisteren had Daniël zijn derde inenting en ook die ging weer erg goed. Even huilen bij de prik, maar dat was snel weer over en daarna heeft hij helemaal geen last meer gehad. Zelfs nauwelijks verhoging! Hij is nu 20 weken, 7895 gram en 67 centimeter dus hij schuift langzaam al op richting middellijn, net als zijn broertje. Tim was voor het eerst mee naar het consultatiebureau; leve de vierdaagse werkweek. Hij heeft echt trotse pappa gespeelt, met iedereen in de wachtruimte gesproken over hun kind en hoe fantastisch Daniël wel niet was.
Qua ontwikkeling gaat alles ook erg goed met ons Daantje. 4 September heeft hij zich voor het eerst omgedraaid en dat doet hij nu veelvuldig. Maar vreemd genoeg alleen van zijn rug naar zijn buik, niet van zijn buik naar zijn rug. Bij Matthijs was dat net andersom, grappig toch dat soort verschillen. Hij pakt dingen al heel goed op en aan, en geeft ze door van zijn ene hand naar zijn andere hand. Met de babygym kan hij echt intensief bezig zijn, heel bewust pakkend, trekkend en slaand. Het is meer een knuffelliefhebber dan Matthijs was, want ook zijn knuffelslang pakt hij heel bewust op en brengt hij naar zijn gezicht.
Hij is nog steeds enorm bewegelijk, als hij op zijn rug ligt gaat hij helemaal krom staan met zijn buik naar voren/boven/opzij en zo probeert hij zich te verplaatsen. Of hij zet zich af met zijn hielen en is voor je het door hebt een halve meter hoger dan hij was. Ik vind hem in bed ook vaak helemaal bovenop de dekens in de andere hoek van het bed en vaak nog op zijn buik ook.
Eind augustus heeft hij voor het eerst hardop gelachen en dat is een heerlijk geluid. Als hij over zijn buik gekieteld wordt komt er nu al echt zo'n schater uit, enig.
Verder is het ook nog steeds een erge kijker. Hij kan helemaal gefocussed zijn op dingen en mensen. Vooral Matthijs heeft duidelijk helemaal zijn aandacht, hij wringt zich in allerlei bochten om zijn broertje te kunnen volgen. Hopelijk blijven ze zo dol op elkaar, leuk voor hen en ook heerlijk voor ons straks.
10 Oktober
Inmiddels rolt Daniël als een dolle door de kamer heen. Voor de vorm leggen we hem op een speelkleed, maar echt nut heeft dat niet want hij is er binnen vijf minuten van af gerolt. Wel vind hij de spullen om hem heen nog enorm interessant. Het babygym kan hem echt fascineren, en ook met knuffels en rammelaars kan hij heel lang bezig zijn. Kijken, overpakken, nog een keer overpakken, sabbelen, schudden.....
Twee weken terug heeft hij zijn eerste hapje gehad, bij grandma in Brussel. Hoewel er best wat naar binnen ging was hij niet wild enthousiast. Gelukkig hebben we nog een maand voor hij het echt nodig heeft, dus we gaan heel langzaam eens wat andere smaakjes introduceren. Peer vond hij alvast niks aan, tot onze grote verbazing.
Hij is op dit moment echt heel erg verkouden, en de winter moet nog beginnen dus dat belooft wat. Ik probeer na mijn ervaringen met Matthijs in ieder geval fanatiek om de neus open te houden, zodat het niet naar zijn oren slaat. Baby neusspray, baby inhalatiezalf, babyeucalyptus.... en ook zijn matrasje is iets hoger bij het hoofdeinde. Dat laatste werkt niet altijd goed uit, want het is nog steeds een enorm bewegelijk kereltje, veel meer dan zijn broer ooit is geweest. Dus af-en-toe vind ik hem helemaal omgekeerd in zijn bedje... en bijna altijd zit hij wel tegen de spijlen aan de zijkant aangeplakt....
Deze week zijn we ook beginnen met hem afentoe in de kinderstoel te zetten als wij eten. Dan wil hij er zo graag bij zitten, en hij zit al goed rechtop, dus dan mag hij heel even aan tafel zitten. Vanavond zaten we dus even met alletwee onze knulletjes aan tafel, en dan voel je je toch wel errug rijk hoor!
Daniëls ogen beginnen nu toch echt duidelijk van kleur te verwisselen. Blauw waren ze al lang niet meer, maar het begint nu toch een groen/bruine tint te worden, al hangt het nog wel af van de lichtinval welke kleur het lijkt. Ik hoop dat hij Tim's ogen krijgt!!
Hij begint iets rood te worden na de poepluiers, veel te kwijlen en veel te sabbelen, dus misschien dat er ook nog een tandje aan zit te komen. Maar er is nog niets te zien en het kan nog maanden duren voordat het echt doorkomt, dus ik hoop alleen maar dat hij er geen last van krijgt.
30 oktober 2000
Vandaag weer naar het consultatiebureau. Na een uur wachten waren we nog niet aan de beurt (assistente was ziek, alles liep uit, puinhoop dus). Daniël was vrolijk begonnen maar begon zich steeds ongelukkiger te voelen, dus ik heb maar gewoon een afspraak gemaakt voor over vijf weken en ben vertrokken. Tenslotte zie ik ook wel dat alles goed gaat met hem, de toegevoegde waarde van een CB-bezoek is niet ook nog dat lange wachten waard.
Maar we hebben wel gewogen en gemeten, en hij is nu 8085 gram en 68,5 cm lang. Als we met Matthijs bij zes maanden vergelijken is hij iets langer en iets lichter, wat grappig is omdat we vergeten zijn dat Matthijs ook zo'n stevige mannetje was.
Gelukkig wordt de verkoudheid eindelijk minder. Daniël had er echt veel last van. Minder eten (de flessen maar half of driekwart leeg drinken), meer huilen en spuitluiers, gecombineerd met volle loopneus en veel slijm; het verbaasde ons hoe vrolijk hij desondanks nog bleef. En nu kunnen we eindelijk ook weer hapjes gaan voeren, want dat was er door al die narigheid wat bij ingeschoten.
Hij probeert nu af-en-toe ook om zijn kontje van de vloer te krijgen; een eerste aanzet tot kruipen. Het lukt niet echt natuurlijk, dus daar raakt hij wat gefrustreerd van. Hij zit wel al goed stevig in de kinderstoel dus we zitten nu echt iedere avond gezellig met zijn allen aan tafel. Heerlijk! Zeker omdat Daniël en Matthijs zo leuk op elkaar reageren. Hard naar/met elkaar lachen aan tafel, en ook daarnaast erg op elkaar gefixeerd. Matthijs wil Daniël ook steeds knuffelen en met hem stoeien. Meestal gaat dat goed en moet de baby er erg om lachen, maar soms wordt het bijna gevaarlijk. Het is lief dat Matthijs de baby speelgoed geeft, maar niet zoveel dat hij er niet meer door kan kijken.... en de baby ronddragen is ook nog geen goed idee.
