Maand 7 tot 98 november 2000
Gelukkig, Daniël begint weer wat op te knappen. Toen hij eindelijk begon op te knappen na die lange verkoudheid werd hij meteen geveld door een andere nare ziektekiem. Hij heeft een dag of vijf koorts gehad, zo tussen de 38 en de 39,5 graden, met regelmatig zielige huiltjes. Hij at wel redelijk (steeds 80% van zijn fles) en was ook alert, maar er kon geen glimlachje af terwijl het normaal zo'n vrolijk mannetje is. We hebben een paar nachten paracetamol gebruikt omdat hij zo zielig klonk.
Maar vandaag heeft hij een aantal keren spontaan gelachen, en bij het uittrekken van zijn kleren zelfs weer hardop geschaterd. Dan is het toch wel of er een loden last van je schouders valt hoor!
Verder gaat het goed met hem. Hij kan al behoorlijk lang zelf blijven zitten. We gaan nu eindelijk ook maar weer proberen er wat vast voedsel in te krijgen. Dat wilden we de afgelopen weken niet doen omdat hij zo beroerd was, met als gevolg dat hij nog niets moet weten van lepeltjes met raarsmakende spulletjes.
25 november
Vandaag heeft Daniël voor het eerst echt gekropen. Nou ja...... getijgerd. Als een soldaat op de stormbaan beweegt hij zich vooral op zijn armen voort; maar hij komt er wel!
2 december
Gisteren was Daniël nog vreselijk gefrustreerd. Hij wil eigenlijk gaan staan, dus hij trok zich aan de spijlen van zit op totdat hij op zijn knietjes zat... maar verder omhoog lukte niet. Dikke tranen dus. Maar vandaag blijkt dat de aanhouder wint en wist hij zich helemaal zelf tot stand te trekken! Zijn broertje kwam hem gelijk feliciteren.
En warempel, het gaat nog niet heel geweldig, maar van tijd tot tijd beweegt hij zich bij het bijvoeden toch richting lepeltje om een hap te nemen!
6 december
Vandaag werd het consultatiebureau weer bezocht. Daniël weegt nu 8220 gram en is 70,5 centimeter, waarmee hij zich inderdaad weer iets meer richting middellijn begeeft. Bij de arts lag hij op zijn buik op haar tafel en ze kon dus meteen zien hoe goed hij vooruit kan komen want hij was maar heel moeilijk weg te houden van de interessante bewegende pen waarmee ze dingen opschreef. Fysiek loopt hij duidelijk voor op het gemiddelde, maar dat wisten we al. Verbaal doet hij nog niet zoveel. Matthijs was op deze leeftijd al heel erg aan het proesten en geluidjes aan het maken en Daniël doet dat veel minder. Hij glimlacht graag en makkelijk, maar echt schateren of hardop lachen doet hij niet snel, daar moet je echt veel moeite voor doen. Volgens mijn moeder was ik ook altijd moeilijk aan het lachen te maken dus misschien heeft hij gewoon een aardje naar zijn moertje. En dan zal het met dat praten ook wel loslopen strakjes.
31 december 2000
We hebben warempel een witte kerst meegemaakt. Daniël heeft samen met zijn broer nog een ritje op de slee van een buurmeisje gemaakt, maar dat maakte niet zoveel indruk op hem. Het feit dat het samen met Matthijs was, was denk ik het allerbelangrijkste; hij is altijd erg gefocussed op zijn grote broer.
Verder heeft hij deze maand flinke vorderingen gemaakt. Vlak na sinterklaas begon hij ineens flink te brabbelen. Het abrupte karakter van dat soort veranderingen blijft verbazen, de ene dag komt er nauwelijks geluid uit en nog geen week later heb je hele conversaties met zo'n kleintje: “Bawadala”“wawawada”. Hij eet ook eindelijk goed van een lepeltje. Yoghurtjes waren uiteindelijk de sleutel, die vindt hij erg lekker. Verder nog niet veel, dus de meeste dingen doen we nu heel stiekem om en om met de yoghurt. Een hapje yoghurt, blij kind, opent mond gretig voor meer. En dan een hapje groente, kind trekt vies gezicht en begint protestgeluiden te maken. Matthijs vond potjes ook vies eerst, maar is nu een erg goede eter, dus we blijven maar proberen hem verschillende dingen te laten eten. Nu de decemberdrukte voorbij is heb ik ook meer tijd om zelf baby-eten te maken, Matthijs vond dat ook altijd veel lekkerder smaken.
Omdat het heel lastig wordt iedere keer te bedenken wat ik bij Matthijs moet schrijven en wat ik bij Daniël moet schrijven wordt dit het laatste stukje apart voor Daniël. Vanaf nu komen er stukjes over de hele familie, waarin ook staat hoe het met de kinders gaat en welke vorderingen ze maken.
