Oktober

Matthijs is geslaagd voor zijn B-diploma deze maand. Ik begon net wat zachte druk uit te oefenen, omdat we hadden afgesproken dat hij heel hard zijn best zou doen en dan wel alvast mocht beginnen met basketballen, toen hij thuiskwam met de mededeling dat hij af mocht zwemmen. Hij is apetrots natuurlijk, en heel blij dat hij van les af mocht.

Tijdens het afzwemmen legden ze uit waarvoor alle onderdelen dienden, het praktisch nut ervan zeg maar. Vooral voor Tim heel verhelderend want die komt natuurlijk uit een cultuur die zwemmen vooral als recreatiesport ziet. Nu legden ze uit dat de kinderen gekleed zonder trappetje op de kant moesten kunnen komen, en onder water door een gat moesten zwemmen zodat ze leerden met open ogen te zwemmen als ze onverwachts onder water terecht kwamen. Drijven om uit te rusten, watertrappelen (zonder vingers boven water tegenwoordig) om rustig om je heen te kunnen kijken en je te oriënteren, je onmiddelijk onder water kunnen laten zakken voor het geval je bijna overvaren wordt - alle onderdelen kregen uitleg.

Ik was bang dat Matthijs door de zwemlessen zo'n hekel aan zwemmen zou hebben gekregen dat hij niets meer in het water zou willen doen, maar na een demonstratie in de pauze wilde hij eigenlijk wel meteen op waterpolo dus daar hoef ik me voorlopig niet ongerust over te maken.

Daniël zit nog in "badje twee", dat is het ondiepe waar ze oefenen met slagen en drijven. Bij schoolzwemmen heeft hij grote ruzie gekregen omdat ze hem met kurkgordels in dieper water wilden laten zwemmen en hij dat niet wilde omdat hij ervan overtuigd was dat hij al kon zwemmen - in badje twee kon hij toch ook drijven...

Falco blijft hoopvol vragen wanneer hij ook op zwemles mag, maar hij staat nog maar een half jaar op de wachtlijst en is dus pas over minstens een half jaar aan de beurt. yep, je moet gemiddeld op een jaar rekenen tegenwoordig, daar schrok ik ook van toen ik het voor het eerst hoorde.

Op school lijkt het met alledrie goed te gaan op het moment. Falco had even nodig om zich thuis te voelen, ook al omdat hij de vertrouwde vriendjes miste en niet meteen nieuwe vriendjes had gemaakt. Maar dat begint nu te komen; hij heeft al twee keer afgesproken met een klasgenootje. Van Daniël's juffen krijg ik alleen te horen dat het goed gaat en dat het zo'n lief jochie is, dus ik hoop dat hij niet onder de radar doorfietst en bij de eerste toets enorm door de mand gaat vallen. Maar hij begint nu wel langzaam woordjes voor te lezen dus dat deel gaat in ieder geval goed.

Matthijs gaat heel goed vinden zowel juffen, klasgenoten als de speltherapeute, dus daar zijn we erg blij mee. Hij leest zich het schompes thuis, veelal stiekem 's nachts als hij eigenlijk hoort te slapen, zoekt soms eens dingen op op de computer, maar blijft zelf vrij gesloten over school. Juf is echter tevreden, dus er zijn geen grote problemen meer die opgelost moeten worden. We gaan ons komende tijd wat meer concentreren op structuur aanbrengen in de chaos in zijn hoofd. Volgende maand 10 minuten gesprekken, dus dan horen we meer.

Bij de bovenbouw hebben ze voor het eerst een gezamenlijk project gedaan, 'de prehistorie', waarbij de groepen 5 t/m 8 door elkaar dingen maakten en ook in hun eigen klas de zaakvakken in samenhang met het project thema kregen. Leuk, Matthijs was er erg enthousiast over en bij de kijkavond op school zagen we dat ze hele mooie dingen hebben gemaakt.

In de herfstvakantie hebben we niet zo heel veel gedaan. Het weer was nog lekker en de kinderen hebben met veel plezier buiten gespeeld. Falco heeft bij vriendje Tony gelogeerd, in Amsterdam, en toen hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om met Daniël en Matthijs naar het stoomgemaal de Cruquius te gaan. Indrukwekken hoor, zo'n gigantische machine. Tim was helemaal blij te ontdekken dat het in Cornwall gebouwd werd (daar was veel ervaring met stoomgedreven pompen om de mijnen leeg te pompen) en nog blijer om te zien dat er een teller ingebouwd was die iedere pompslag telde omdat er per pompslag een vergoeding aan de bouwers moest worden betaald.

Tim is sportief aan het worden en pakt af en toe de fiets naar zijn werk. Dat is een tochtje van 18 km en merendeels door natuurgebied. Oftwel redelijk ver, maar wel de moeite waard. Op het werk blijken ze prachtige douches te hebben en na zo'n sportief begin ben je gelijk ook op je werk heel actief, dus het bevalt hem erg goed. Het enige nadeel is dat onze gezamenlijke joggingplannen er wel onder lijden, want na zo'n inspannende dag ziet hij het joggen niet meer zo zitten en de dagen dat hij niet fietst heb ik vaak net basketball. Daar moeten we dus nog een oplossing voor vinden.

Fietsen in oktober was een waar genoegen, want het is een maand geweest met prachtig mooi en warm weer. De laatste twee dagen sloeg dat om en werd het echt koud, nat en guur herfstweer, dus we moeten maar kijken hoe de sportieve prestaties in November gaan...