Maart

Daniël is verliefd. Hij was begin deze maand zo blij dat hij weer naar school mocht om zijn grote liefde te zien, dat hij al om half acht helemaal aangekleed beneden stond - normaal is dat de tijd dat ik ze uit bed begin te sleuren...

Matthijs vertelt dat ze bij hem in de klas (groep 4) verliefd stom vinden. Daniel is het daar niet mee eens. Hij verteld het juist aan iedereen, want als je verliefd bent ben je zo gelukkig dat je wilt dat iedereen het weet. Hij heeft nog niet met haar afgesproken, als zegt hij dat ze ook verliefd is op hem. Het is leuk om te zien hoe Daniël haar het hof maakt. Zo'n verlegen houding, nu al, terwijl hij haar een zelf ingepakt kleinigheidje geeft.

Daniel houdt helemaal wel van meisjes trouwens. Als Matthijs vraagt of hij voor een meisjesstem of een jongensstem zou kiezen op de computer zegt hij heel beslist dat hij voor een meisje zou kiezen. Meisjes hebben mooiere stemmen en zijn zo lief, voert hij als motivatie aan. Het zal me benieuwen of hij het ook nog zo goed weet vol te houden als hij 16 is.

Falco is vreemde eetgewoontes aan het ontwikkelen. Hij heeft tijdenlang alleen maar brood met chocoladepasta en cocosbrood willen eten (in combinatie ja....). Maar sinds we een broodbakmachine hebben wil hij alleen nog maar droog brood eten. Omdat wij verder niet veel vet eten ben ik nu wel naarstig op zoek naar andere methodes om het kind van genoeg vet te voorzien - juist voor jonge kindjes is het zo nodig. Visolie-capsules lijkt me wat overdreven, maar misschien dat ik moet gaan kijken of ik een voorkeur voor vette vis aan kan wakkeren. Desnoods naast het brood in plaats van erop.

Op de peuterspeelzaal melden ze ons dat Falco daar erg tegendraads en slechtgehumeurd kan doen, wat ze niet gewend zijn van hem. Thuis is hij ook niet altijd op zijn best op het moment, dus ik herkende het wel. Het voordeel van nummer drie is dan weer dat je kunt nakijken hoe dat bij de broertjes was, en als ik bij Matthijs kijk hoe hij op deze leeftijd was kom ik precies dezelfde klacht tegen. Dus ik denk dat ook Falco langzamerhand klaar wordt voor de kleuterklas. Hopelijk blijft hij niet tot de zomervakantie slechtgehumeurd, want die begint pas op 22 juli dit jaar.

Daniël zat voor de derde keer deze maand “The curse of the Were rabbit” te bekijken, toen hij spontaan tegen pappa zei dat hij wel snapte waarom het een Were Rabbit heette. Verbluft vroeg Tim wat daar dan wel de achterliggende gedachte van was. "Well, he’s really big and really fast”.
[pappa kijkt nog steeds verbaasd]
“So people keep asking WHERE the rabbit is….”

Deze maand hebben we de rapporten van de kinderen weer kunnen bewonderen. Matthijs (groep 4) heeft een rapport met een deel cijfers, een deel “voldoende/ruim voldoende/ goed” beoordelingen en de resultaten van de CITO toets. Eerlijk gezegd roept zo’n rapport meer vragen op dan dat het beantwoordt. Wanneer het cijfer, wanneer de omschrijving, welke criteria worden gebruikt, wat is het doel van het rapport?

Zo heeft hij een 6 voor rekenen (zijn laagste cijfer, dus we maken ons niet ongerust of zo ). Maar hij heeft geen toetsen gemaakt waar cijfers voor worden gegeven. En hij heeft wel CITO toetsen gemaakt volgens het rapport, en schoort daar bovengemiddeld bij. Navragen bij de juf leert dat hij de CITO toetsen op A niveau heeft gemaakt, dat ze voor kennisvakken omschrijvingen gebruiken en voor taal/rekenen cijfers. Het cijfer voor rekenen is echter niet zo hoog omdat de werkhouding van de oudste zo slecht is. Oftewel; blijkbaar is hij goed in rekenen maar hoeft dat in het cijfer niet tot uitdrukking te komen??

Voor lezen hetzelfde: hij zit nu in AVI 5 en dat verbaast ons omdat hij veel hoger dat dat leest thuis. Op school leest hij ook hoger en beter volgens de voorleesmoeder, en op zijn rapport heeft hij een 8+ voor lezen. Navraag leert ons dat het inschalen niet gebeurd op grond van de boeken die het kind leest en snapt, maar op grond van het voorlezen binnen een bepaalde tijd. De oudste heeft de neiging om tijdens het voorlezen steeds zachter te gaan spreken en voor zichzelf te gaan lezen, dus komt hij op de CITO toets op dat niveau uit. En aangezien ze op niveau 4 horen te zitten is dat nog steeds een 8 waard, ook al omdat hij laat merken boeken die geen AVI niveau meer hebben te kunnen lezen – zegt de juf.

Kortom: ik snap eigenlijk niet wat die rapporten moeten communiceren, welk algemeen nut ermee gedient wordt en wat ik daar als ouder nu precies mee moet.

Daniël zit in groep 2 (de vroegere kleuterschool) en krijgt nog geen rapporten maar wel CITO toetsen. Hij scoorde 1 toets gemiddeld (C) en 1 toets ondergemiddeld (D). De juf legt uit dat hij een aantal vragen van de toets gewoon niet heeft beantwoord omdat hij wegdroomde, dat hij het eigenlijk allemaal makkelijk kan dus dat ze niets hoeven te doen om hem voor de herkansing (jaja, onvoldoendes moeten worden ingehaald, ook op de kleuterschool…) bij te scholen.

We hebben ook met de ouders van de kinderen de CITO testen doorgelopen, om een indruk te krijgen van wat de kinderen moeten doen. Juf is niet onverdeeld gelukkig met het toetssysteem en nadat ik de toetsen had bekeken snap ik nog wat beter waarom. De kwaliteit is eerlijk gezegd uitermate bedroevend, de tekeningen zijn niet goed en de vragen zijn voor een groot deel onduidelijk en ambivalent. Voorbeeldje: Bij passieve woordenschat moet het kind het juiste plaatje onderstrepen bij het woord dat juf voorleest. Juf leest ‘caravan’ en dan staat er een simpel plaatje van een tent, een auto, een woonwagen en een caravan. Mijn kind kent van de camping alleen sta-caravans, dus waar denk je dat die een streep onder zet? Juf leest “raken” en daar staan vier plaatjes. Op eentje gooit een kind een bal tegen de muur en op een andere gooit een kind met een bowlingbal alle kegels om. Voor mij is dat alletwee raak – en voor veel kinderen blijkbaar ook. Zo zijn er heel veel voorbeelden van vragen die niet echt duidelijk zijn.

Voor een gestandaardiseerd landelijk toetssysteem moet ik zeggen dat de kwaliteit echt bedroevend is. En na het doornemen van de resultaten en rapporten van mijn kids weet ik eigenlijk nog steeds niet goed hoe ze het doen in de klas…