Mei
2 Mei is Daniël's verjaardag. Omdat het dit jaar op zondag viel
vierden we het op de dag zelf, en gelijk ook mijn eigen verjaardag
van een week eerder. Tim kwam gelukkig de avond ervoor weer thuis dus
die kon er ook bij zijn. Zoals gebruikelijk de laatste jaren was het
een kleinschalig maar gezellig feestje met eten voor de laatblijvers.
Daniël had 's morgens al zijn cadeau's van ons gehad en was daar
erg blij mee. Vooral het griezel pop-up boek was een grote hit! Maar
Daniël is altijd erg blij en enthousiast met cadeau's dus gulle
gevers konden de hele dag door merken dat hun presentjes gewaardeerd
werden.
Het weekend erop gingen we naar Brussel, waar Daniëls verjaardag
nog even dunnetjes werd overgedaan.
Falco verbaasde ons allemaal; hij kreeg een koekje nadat de
andere twee al van tafel waren gegaan om
te spelen.
Met
het koekje
in zijn hand draait hij zich om en
roept:"Daniël, eten! Matthijs, eten!". Hij gaat echt
steeds beter praten en maakt zinnetjes van twee of drie woorden ("mamma,
naa 'nede, eten"). Als hij naar bed gaat is hij alleen met boekjes
nog redelijk zoet zittend te houden. Verder kan hij alle deuren inmiddels
openmaken dus we zijn blij met het haakje op zijn kamerdeur. Hij niet...
Eind deze maand gebeurde het drie keer in een week dat hij 's middags
wel een dut deed, al valt hij dan pas na ruim een uur in slaap, maar
dat hij vervolgens tot 11, 12 uur bleef krijsen omdat hij niet wilde
slapen. De middagdutjes hebben we dus maar afgeschaft.
Wat ons wel opvalt is dat Falco erg sociaal is. Hij gaat echt naar
andere kinderen toe, hurkt naast ze met zo'n scheef koppie, brengt
ze speelgoed, kruipt op schoot om schuitje varen met ze te doen (wat
bij ons buurmeisje van 8 maanden niet helemaal in goede aarde viel).
Voor ons gevoel doet hij dat meer dan de andere twee op zijn leeftijd
deden.
Daniël gaat nu helemaal officieel naar de basisschool. Voorlopig
blijft hij opvallen door zijn eigenwijsheid. Ik bleef een middag even
met
de adjunct-directeur
praten en zag zijn klas naar gym vertrekken. De kleuters gymnastieken
in hun ondergoed met binnengympjes aan en omdat hun lokaal naast de
gymzaal
is gaan ze daar vanuit hun klas in polonaise naar toe. Er kwam dus
een lange sliert kindertjes in ondergoed uit de deur - met daarachteraan één
boos kijkend jongetje dat gewoon zijn kleren aan had met de binnengympen
eronder!
Een paar dagen later was hij boos op zijn juf en wilde hij zijn binnengympen
niet meer uitdoen. Hij had er hele verhalen bij die we alletwee niet
konden plaatsen. Tot het eindelijk tot me doordrong dat hij zich blijkbaar
nog herinnerde dat Matthijs toen hij net op school zat op gym zat.
Hij had nu dus in zijn hoofd dat hij eindelijk oud genoeg was en ook op
gym mocht. Gelukkig wist de juf nog een leuk adres, dus vanaf nu
zit Daniël vrijdagmiddag op kleutergym - samen met Matthijs want
die mocht meedoen en was gelijk enthousiast.
Moederdag hebben we ook nog gevierd. Traditioneel met ontbijt op bed
en een gereciteerd rijmpje met een ketting van Matthijs. Daniël
vond de ketting erg mooi en maakte de eerstvolgende schooldag dus dezelfde
ketting, met de mededeling naar
mij
toe dat die voor hém is en niet voor mij.
Zoals ieder jaar in mei was er ook kermis. Falco hebben we alleen
in de schommeldraaimolen laten gaan en die moest er hard om huilen
dus dat was geen succes.Terwijl hij rondzwieren normaal fantastisch
vindt, dus het ging toch om het alleen zijn en de daarbij horende onzekerheid/onveiligheid.
Daniël en Matthijs mochten van ons in 5 dingen. Het spookhuis
was leuk, Matthijs wilde ook nog graag op de botsmoter en in het autootje
terwijl Daniël liever in het mini-reuzenrad en op de pony ging.
De waterachtbaan hebben ze eerst alletwee samen met pappa gedaan, maar
Matthijs vondt hem eigenlijk wat te eng terwijl Daniël het zo
geweldig vond dat hij nog een keer met pappa ging. Afsluitend wilde
Matthijs graag ook in het mini-reuzenrad en liefst samen met Daniël,
dus die had mazzel. Een geslaagde dag, maar ik was blij dat we hadden
gewacht tot de laatste dag dat de kermis er was, dan heb je daarna
niet steeds het gezeur dat ze nog een keer willen.
Matthijs had besloten dat hij bij de scouting wilde blijven. Ook al
is hij de enige jongen van de groep; hij vindt het toch erg leuk wat
ze doen en de meisjes die er op zitten zijn best stoer. Deze maand
werd hij dus officieel als bever geïnstalleerd. Eerst mocht hij
onder zelfversierde bogen door zijn handafdruk op de muur van het beververblijf
zetten. Daarna kreeg hij een dasring met zijn naam erop, en de
nodige dingen om op de
officiële
trui en das te naaien. De hele familie mocht die ochtend ook meedoen,
zodat we een idee hadden van wat er eigenlijk gebeurt bij de scouting.
Leuk maar vermoeiend is de korte samenvatting.
Ze zeggen dat het bij iedere zwangerschap die redelijk snel op een
vorige volgt langer duurt voor je weer hersteld bent. Ik ben nog steeds
te zwaar, wat invloed heeft op de energie natuurlijk, maar deze maand
betrapte ik me er een paar keer op dat ik me eindelijk weer eens mezelf
voelde. Nog steeds moe, met drie kleine kinders is dat ook logisch,
maar ik bedoel met beter voelen niet fysiek maar vooral geestelijk.
Hopen dat de trend doorzet!
De maand eindigde met het vrije pinkster weekend. De zaterdag ervoor
was een heerlijke warme zomerdag. We zijn heerlijk met zijn allen naar
het strand geweest. De zee was nog erg koud en niet echt zwembaar.
Maar golven zijn altijd leuk om mee te spelen natuurlijk en een gigantische
zandbak om je in uit te leven spreekt ieder jochie aan volgens mij.
's Middags deden we mee met "windekind", een programmaatje voor kinderen
tussen de 4 en de 7 in het kader van de week van de zee. Leuk, een
windscherm met gekleurde tassen er aan en in iedere tas zat een opdrachtje
over de wind en de zee.
Het was warm genoeg voor zwemkleding en blote lijven. Alleen Tim kwam
er aan het eind van de middag op pijnlijke wijze achter dat hij wel
de
jongens heel
braaf met zonnebrandcreme had ingesmeerd, maar zichzelf was vergeten.
Die is nu dus erg Engels; melkflessen als benen en een knalrode rug
erboven.