Juni

Daniël en Matthijs spelen graag met buurmeisje Hannah. Deze keer was zij bij ons op bezoek en wilden ze alledrie graag hun gezichten beschilderen. Hun eigen pogingen met waterverf waren niet zo geslaagd, dus ben ik maar wat aan de gang gegaan met de gezichtsschmink. Een clown voor Hannah kan ik inmiddels wel makkelijk maken, maar de monster en spook variant voor de jongens waren nieuwe ontwikkelingen.

Deze maand was het ook weer vaderdag. Tim kreeg de eerste eigengemaakte cadeautjes en leest nu dus boeken met een geplastificeerde tekening van Matthijs als boekwijzer. En natuurlijk ontbijt op bed en drie springende mannetjes op bed om het beschermen ervan wat uitdagender te maken.

Het was een verschrikkelijk mooie dag, dus we zijn daarna bij mijn moeder langs geweest om wat in het meertje daar te badderen. Ze heeft ook een opblaasboot waar vader en zoons zich kostelijk mee hebben geamuseerd. En om de dag leuk af te sluiten zijn we naar de vliegtuigspottersplek bij Schiphol geweest. Dat is naast één van de landingsbanen, dus er zijn continu grote en minder grote vliegtuigen te bewonderen. De jongetjes waren zwaar onder de indruk. Helaas ook van de McDonald die daar heel strategisch is gevestigd, maar daar schijn je als ouder maar moeilijk aan te ontkomen.

Verder hebben de kinderen deze maand alletwee een schoolreisje meegemaakt. Daniël naar de speeltuin hier om de hoek, dus dat was vertrouwd en gezellig. Matthijs mocht verder weg, want die is met de hele school naar de Julianatoren in Apeldoorn geweest. Een beetje te lang reizen voor de kleuters, maar het was wel een heel gezellige dag geweest en hij was erg vol van alle leuke dingen die je er kunt doen.

Leuke dingen konden ze ook doen op de nationale straatspeeldag die deze maand werd gevierd. De actieve ouders in de buurt hadden een mooi programma opgezet, met hoelahoeppen, sjoelen, koekhappen, kegelen, touwtje springen, ballonblazen, basketbalgooien en nog veel meer activiteiten.

Falco had deze maand zijn gehoortest. Helaas slaagde hij niet en hij mag dus volgende maand nog een keertje op bezoek. Hij zakt qua lengte net als Matthijs langzaam naar het midden toe. Met gewicht zit hij daar nog wel boven, maar niet in een verhouding dat we ons ongerust hoeven te maken. Een lekker mollige gezonde baby gewoon. Om heel precies te zijn; 74 centimeter en 10,985 kilo. Ter vergelijking; Matthijs was toen hij vier weken minder oud was 9,450 kg en 72,5 cm, terwijl Daniël bij vijf weken ouder 75 cm was en 9,380 kg. Motorisch doet hij alles wat hij moet doen; overpakken, voorwerpen volgen, pincetgreep gebruiken voor kleine dingetjes.

Hij is deze maand ook zelf gaan zitten en fanatiek gaan tijgeren. Echt kruipen probeerde hij ook wel, maar hij vergat zijn handen nog steeds mee naar voren te bewegen als hij zijn beentjes bewoog en kwam dus weer een paar keer op zijn hoofd terecht. Daar heeft hij voorlopig blijkbaar weer even genoeg van, want ik heb hem de laatste tijd niet meer op handjes en knietjes gezien. Maar eind van de maand, toen hij net 10 maanden was dus, heeft hij zichzelf wel tot stand opgetrokken aan de box. Een grote triomf want er is momenteel *niets* leuker dan staan - of het zou eten moeten zijn.

Daniël heeft nog steeds nachtmerries en maakt ons dus nog steeds iedere nacht wakker. Dan staat hij weer te huilen en te tieren bovenaan de trap. Nog steeds niet over monsters of andere enge dingen, maar vooral over "pappa weg" en over de stoute dingen die Matthijs volgens hem in zijn droom heeft gedaan (boek afpakken oid). Een heel enkel nachtje slapen we ongestoord door dus er zit iets van verbetering in. Hopelijk zet die trend zich komende maand versterkt door, want het begint ons nu echt op te breken, al die gebroken nachten. En iedereen geeft natuurlijk meteen Falco de schuld van onze moeheid, maar dat is echt een heerlijke schat die zelfs als hij 's morgens wakker wordt niet meteen gaat huilen maar nog braaf blijft spelen en murmelen.

Op dit moment heeft Daniël wel echt een hele stoute fase. Hij probeert duidelijk de grenzen te verkennen en door er regelmatig stevig tegenaan te schoppen te kijken hoe solide ze zijn. Bewust dingen nog eens doen nadat je ze hebt verboden, waarbij hij je met een lach aankijkt om net te doen of het een grapje is. De bal laten vallen als hij hem niet meer mag gooien, en dan steeds iets meer vaart mee gaan geven tot het weer meer gooien dan vallen is is ook een klassiek voorbeeld.

Het toppunt van stoutigheid was toen hij een schaar zette in de mooie leatherlook eetfauteuils die we net twee dagen hadden staan. Hij prikte pardoes twee gaten in de zitting, volgens Tim waarschijnlijk omdat die wat ballonachtig aandeed en hij dus wilde kijken of ze ook leegliepen. Daarna had hij denk ik zelf ook wel door dat hem dat in grote moeilijkheden kon brengen. Want, typisch Daniël, hij probeerde een strategische manier te vinden om het te verbergen of te repareren. Hij heeft namelijk de plakband uit de la gepakt, en op ieder gat een stuk plakband geplakt. Daardoor ontdekte ik de gaten ook direct, omdat ik een plakbandje zag en los wilde peuteren, waardoor het gat tevoorschijn komt. Bij alle kwaadheid moest ik ook zijn inventiviteit wel bewonderen, voor een kind van net drie had hij behoorlijk slim geprobeerd de zaak te verdoezelen. Wij noemen hem niet voor niets (op zijn Engels) "Daniel Planiel" of op zijn Nederlands "Daniël plant het wel".

In bad heeft hij ook al eens mijn halve fles dure badolie in zijn eigen bad gekieperd. Ook snel wat extra badschuim in het bad gieten levert veel lol op - en status bij grote broer Matthijs die graag onschuldig toekijkt zonder in te grijpen bij dat soort stoutigheden. Of de rakker nog eens extra opstookt door te vertellen wat voor stoute dingen hij nog meer kan doen. Gelukkig vinden de jongetjes douchen ook alledrie leuk, als alternatief.

Daarnaast is Daniël bezig met onderzoeken welke strategiën werken op het sociale vlak. De charmante twinkeloogjes worden te pas en te onpas opgezet. Maar ook huilen, boos worden en gaan liggen, Matthijs de schuld geven en onmiddelijk beloven zich te gedragen zijn alternatieven die uitgebreid worden onderzocht.

Matthijs begint warempel nu al met vragen als "zouden wij niet allemaal bacteriën kunnen zijn op het hoofd van een hele grote reus?". We moeten er om lachen, ook al omdat hij erg bezig is met bacteriën en wat ze zijn en wat ze doen. Maar het laat ook zien hoe hij bezig is met het opbouwen van een wereldbeeld. Ik kan me ook wel herinneren met dat soort dingen bezig te zijn geweest, maar toen was ik een jaar of tien ouder dan Matthijs nu. Dat belooft nog leuke discussies in de toekomst. Mijn moeder gaat bij dit soort anecdotes gelukzalig glimlachen en "eindelijk wraak" roepen...

School lijkt beter te gaan gelukkig. Door familieonstandigheden was zijn lerares een week afwezig en had hij twee andere leraressen. Bij alletwee had hij zich goed gedragen en was hij niet lastig geweest.

Zijn eigen lerares vertelde vlak voor de vakantie dat ze het idee heeft dat hij de wereld te graag naar zijn hand wil zetten. Ik denk dat hij dat niet meer wil dan andere kinderen, maar dat hij wel graag wil dat alles in orde is. Bij de verjaardag van de leraressen (die voor het gemak allemaal op één dag worden gevierd) bleek dat ook weer. Ze hadden ieder kind een cadeautje gegeven om aan de jarige juf te geven, waarbij er vier verschillende soorten pakpapier werden gebruikt. Matthijs zie je dan na het afgeven van de cadeautjes voor de eerste juf rondkijken, opstaan en naar een jongetje toelopen, en waarschuwen dat hij zijn pakje nog aan juf X moest geven.

Bij de speeltuin waar ze de verjaardagen vierden kregen ze een zakje chips toen ze weggingen. Er waren echter ook kinderen die gelijk weer teruggingen met hun ouders, om nog even in de speeltuin te spelen. Toen de lerares de doos met zakjes chips inpakte ging Matthijs haar even serieus waarschuwen dat er nog kinderen in de hoek achterin waren die misschien nog geen chips hadden gehad.

Afijn, we zullen begin van het volgende schooljaar weer een gesprek met de juffrouw hebben om te kijken hoe we denken het volgend schooljaar goed door te komen. Voorlopig hebben we eerst zes weken zomervakantie om door te komen.

Nu ik het cameraatje heb om webfilmpjes te maken wil ik proberen op iedere maand een klein filmpje op de homepage te zetten. Dat verpak ik dan in een flashfilmpje, omdat je voor elders op de site ook al het stukje software nodig hebt om flash te kunnen zien - en ik word gek van al die verschillende soorten "players" die je tegenwoordig nodig hebt voor filmpjes en animaties. Ik zet er wel onder hoe groot de filmpjes zijn; de een is een stuk groter dan de ander. Deze maand heb ik me met anderhalve minuut gelijk uitgeleefd en kom ik dus op ruim 3 Mb; ik ga ervan uit dat dat een bovengrens is.

 

Zomerfilmpje, ruim 3 Mb!