Een boot die ze op de peuterspeelzaal op papier konden plakken.
Daniël wilde persé stralen rond de zon tekenen, en wilde er ook als
enige persé een walvis bij. Hij is daarna heel precies bezig geweest
om de fontein en de druppels naar zijn zin op te plakken.
Monstermannetjes. De kleine rechts is een ridder met een mes en
een zwaard, al is het voor de ongeoefende kijker moeilijk om het
verschil tussen dit gereedschap en de vingers van het riddertje te
zien ;-).
De andere twee zijn monsters met veel tanden.
Een buik, een buik! De eerste en voorlopig ook de enige. Maar alles
en iedereen heeft tanden, inclusief de zon...
Er hangt nu ook iets aan de kin van de monsters. In de eerste instantie
zei Daniël dat het een piemel was (grote lol natuurlijk). Maar
daarna zei hij iedere keer dat hij het tekende dat het een nek was.
Monsters
hebben blijkbaar géén buik in Daniëls wereld,
maar wél een nek.
Een vergelijkbaar exemplaar. Dit keer met streken en vlekken die
blijkbaar verwondingen voor moeten stellen ("Dat is pijn mamma").
Matthijs tekende bloemen voor me, dus dat wilde Daniël natuurlijk
ook doen. Hier kun je wel zien hoe keurig Daniël in kan kleuren.
En hoe goed hij zijn eigen stijl kan kiezen, want zijn bloemen zijn
heel anders dan die van Matthijs.